. . .

“Without saying a word,
You can light up the dark”

Sleepless.*~

“..จะนอนก็ไม่นอน..จะจ่อรอคอยจนนอนไม่หลับ..”

เคยบ้างไหมที่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนไม่ยอมหลับยอมนอน

เหมือนกับสมองมันสูบฉีดไปกับความคิดที่วกวน

บ้างก็คิดให้มันดี บ้างก็คิดให้มันชั่ว ผสมปนเปกันไป

ทำให้เชื่อสนิทตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ประถมว่า

สมองคนเรานั้นทำงานตลอด 24 ชั่วโมง ไม่มีพัก ไม่มีหยุดกันเลย

แถมซีกซ้ายยังจะตีกับซีกขวาได้อีก เหมือนในหนังจีนกำลังภายใน

ที่ฝ่ายธรรมะต้องสู้ กับฝ่ายอธรรมตลอดทั้งเรื่องและทุกเรื่อง ไม่รู้จักพอกันเสียที

ไม่รู้แบบนี้จะเรียกว่าอิสระทางความคิดได้หรือเปล่า ??

หรือว่าจะให้เรียกว่าฟุ้งซ่าน.. ฟุ้งซ่านไปกับความคิดที่ทับไปทับมา

นี่ฉันเป็นอะไรมากไป ทำไมมีเรื่องให้คิดตั้งเยอะไม่ยักคิด

มัวแต่คิดเรื่องเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมา .. วันแล้ววันเล่า

หรือนี่อาจจะเป็นเส้นขนานที่เขาเล่าขานกัน

เส้น 2 เส้นที่ถูกแยกด้วยช่องว่างระหว่างกัน

ไม่มีใครรู้หรอกว่าช่องว่างนี้ใหญ่แค่ไหน อาจจะเป็นกิโล หรืออาจจะไม่ถึงเซน

แต่ที่แน่ๆ เส้นขนานจะไม่มีวันบรรจบกัน เหมือนความคิดที่ไม่มีวันสิ้นสุด

ถึงจะรู้เช่นนี้ และคงแก้ไม่หาย แต่กลับรู้สึกยินดีที่จะเผชิญกับมัน

ไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นเช่นไร..

แต่ที่แน่ๆ ฉันมีความสุขเสมอที่ในสมองมีแต่เรื่องของเธอ

“..หยุดความคิดไม่ได้เลย..คิดซะจนนอนไม่หลับ..”

เบล สุพล – หยุดความคิดไม่ได้