เพลงรักคุณเข้าอีกแล้ว – บอย โกสิยพงษ์ feat. ป๊อด โมเดิร์นด๊อก
เก็บเพลงรักนี้ ไว้ให้เธอ เมื่อวันใดที่เจอะเจอ
ฉันก็พร้อมและยินยอมมอบความรัก และจิตใจ
ชั่วนิรันดร์ (ชั่วนิรันดร์)
มีเพลงเพลงนึงที่เคยร้องให้เธอฟัง
แต่ไม่รู้ว่ายังจำได้หรือเปล่า
วันและเวลาอาจจะหมุนและเวียนไป
แต่ใจความในเพลงนั้นของเรา
* ก็ยังคงเฝ้าย้ำพูดถึง ความรักที่ลึกซึ้ง
และยังคงตรึงในหัวใจนานแค่ใหน ก็เหมือนเก่า
เหมือนวันแรกที่เรา เจอะกัน
** เก็บเพลงรักนี้ให้เป็นของขวัญ
ให้เธอได้รับได้รู้หัวใจของฉัน
แม้คืนวันจะเปลี่ยนแปลงสักแค่ไหน
แต่ใจของฉันที่รักเธอนั้น
ต่อให้ต้องลงนรกหรือขึ้นสรวงสวรรค์
ฉันก็จะไม่มีวันมอบให้ใคร
จะมีเพียงเธอแค่เพียงคนเดียว
และจะมีแต่เธอ เธอแค่เพียงคนเดียว
และจะเป็นเพียงคนเดียวเสมอไป
ที่ฉันฝากชีวิต ทั้งหมดไว้
โดยไม่มีวันทวงกลับคืน
กาลและเวลาที่เปลี่ยนหมุนและเวียนไป
อาจจะทำให้หัวใจใครหมุนตาม
แต่ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนหมุนไปยังไง
ใจความในเพลงนั้นของเรา
(*,**)
ฉันขอใช้ช่วงเวลาทั้งชีวิตที่ฉันมี
ฉันขอใช้ไปกับเธอ กับเธอ เธอคนนี้
(**)
ฉันขอมอบชีวิตทั้งหมดไว้
ฝากให้กับเธอเพียงผู้เดียว
“ความรักที่หวานซึ้งอย่างนั้น มันจะมีจริงๆเหรอ”
กลิ่นหอมๆ ของวนิลา ลอยแตะเซลล์รับกลิ่นภายในจมูกเล็กๆ ทำเอาละมุนไปทั่วในจิตใจ ในวันสบายๆจะมีอะไรดีไปกว่าการได้นั่งสงบๆในมุมน่ารักของร้านกาแฟบรรยากาศดีอย่างนี้
สองมือจับแก้ว ยกขึ้นมาระดับใบหน้า ริมฝีปากแตะขอบแก้วมัค เครื่องดื่มสีขาวนวลไหลเข้าไปอุ่นในร่างกาย ลิ้นสัมผัสความหวานอบอุ่น ภายนอกดูนิ่มนวล แต่อณูภายในไหลวนอย่างปั่นป่วน พอๆกับจิตใจในตอนนี้ ที่เริ่มจะวางอำนาจสั่งการสมอง…ทั้งที่สมองเองก็สับสน
“เมื่อคืน พี่ธา โทรมาหาชั้น”
คู่สนทนาละสายตาจากใบปลิวที่เพิ่งรับแจก แววตาดูสงสัยระคนตกใจเล็กๆ
“เค้าโทรมาขอโทษชั้น และบอกว่า ไม่อยากให้ชั้นเสียใจ”
“แล้วแกว่าไง”
“ชั้นจะว่าไงได้ละ นัม เค้ารู้ว่าชั้นชอบเค้า แต่แกก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ เราสองคนต่างกันเกินไป อย่างที่ชั้นบอกแกทุกครั้งนั้นแหละ เค้าปวดหัวกับปัญหารอบๆตัวที่เอามาปรึกษาชั้นมากพอแล้ว ชั้นอยากเป็นแค่ ที่ปรึกษา ที่ดีสำหรับเค้าก็เท่านั้น เพราะชั้นรู้ว่าชั้นควรเป็นแค่นั้น และชั้นก็ทำใจเอาไว้แล้วด้วย”
“งั้นมันก็น่าจะไปได้สวยไม่ใช่หรอ เค้ารู้ว่าแกชอบเค้า แต่เค้าก็ยังทำตัวเหมือนปกติ คุยกับแกเหมือนแกเป็นน้อง เป็นที่ปรึกษาที่ดีมีอะไรก็โทรหาแกไง ถ้าแกว่าแกทำใจได้ แล้วทำไมแกต้องมาทำหน้าเหมือนแมวสลด อย่างนี้ละวินนี่”
หูรับฟังแต่โดยดี แต่ปากเงียบไป หน้าเหมือนแมวหรือเปล่าไม่แน่ใจแต่รู้สึกจะสลดลงยิ่งกว่าเดิม คำพูดต่างๆเมื่อคืน เมื่อคืนก่อน เมื่อคืนนู้น และคืนไหนๆ วิ่งพล่านไปทั่วหัวสมอง แม้แต่ตัวเองยังไม่รู้เลยว่า ตอนนี้รู้สึกอย่างไร
“………….ชั้นรู้ แกกลุ้มใจ พี่ธาก็ยังไง รู้ทั้งรู้ว่าแกชอบเค้า ก็ยังเอาเรื่องผู้หญิงสองคนนั้นมาปรึกษาแกอยู่ได้”
“พอเถอะแก ชั้นคิดดูแล้ว ชั้นคงไม่มากเกินไปกว่านี้แล้วละ ให้ความเป็นเพื่อนมันคงอยู่อย่างนี้ละดีกว่า เค้าจะปรึกษาเรื่องนั้นอีกชั้นก็จะรับฟังเหมือนเดิม แต่ชั้น คงไม่ไปดูแลเค้าอย่างนั้นอีก ยกเว้นว่าเค้าต้องการความช่วยเหลือจริงๆ ที่เหลือก็ให้อนาคตเป็นตัวตัดสินเอาละกัน”
“แล้ว…ใจ ของแกละ”
“ชั้น..จะหาคนดูแล ชั้นบ้าง ถ้าชั้นหายไป พี่ธาจะรู้สึกอะไรบ้างหรือเปล่านะ”
“ก็น่าจะรู้สึกมั้ง ที่เค้าปรึกษาแกอยู่อย่างนี้อาจเป็นเพราะเห็นแกเป็นของตายก็ได้นะ เลยไม่ค่อยเห็นความสำคัญของแกซะเท่าไร ชั้นเห็นหนุ่มๆมาจีบแกก็เยอะ เลือกเอาซักคนสิ”
วนิลาพร่องไปเกือบหมดแก้ว พอๆกับช็อคโกแลตเย็นของคู่สนทนา ใบหน้าครุ่นคิด คนที่เข้ามาก็เยอะ หลากหลายมาก แต่จะควานหาคนที่อยู่ในฝันได้อย่างไร สายตามองทอดไกลไปกับความคิด ออกไปยังสวนหย่อมเล็กๆ หน้าร้าน ภาพที่เห็นคือภาพของรักแท้ ที่ตามหามาชั่วชีวิต
สายตาของเพื่อนรักหยุดตรงนั้นเสียนาน พาลทำให้นัมเกิดความใครรู้ไปด้วย แรงความสงสัยพลักนัมให้พบกับ……………ภาพที่น่ารักของคุณตาคุณยายคู่หนึ่ง ที่อิงแอบกัน ยิ้มและหัวเราะด้วยกัน ดูอบอุ่น อบอวลไปด้วยความรัก และการดูแลกัน ตลอดไป
ภาพที่ทั้งคู่เห็น เป็นเครื่องยืนยันให้กับเพลงรักที่เพราะซึ้งกินใจ ว่าจะรักเธอและดูแลมอบชีวิตให้เธอคนเดียว รักแท้ที่หลายคนตามหานั้นเป็นเรื่องจริง
คำที่วิ่งพล่านในสมองเหลืออยู่เพียงประโยคเดียว
“ความรักแท้ที่หวานซึ้งอย่างนั้น ฉันจะมีได้จริงๆเหรอ”
